تعریف واژه طلبه

تعریف واژه طلبه در فرهنگ لغت و فرهنگ مردم و افراد حوزوی

لغت طلبه :

واژهای است در زبان عربی که جمع مکسر واژه طالب است به معنی خواهان و خواستار در زبان فارسی، مانند واژه کاسب که جمع شکسته اش میشود کسبه

اصطلاح عرفی طلبه :

در زبان فارسی کنونی به کسانی طلبه گفته میشود که در حوزه علمیه به تحصیل علوم اسلامی مشغول هستند؛
معادل دانش آموز و دانشجو در مدرسه و دانشگاه و هنوز از حداقل تحصیلات حوزوی فارق نشدهاند، که در آن صورت (فارق شدن و ملبس شدن به لباس مقدس روحانیت) از وی با عنوان روحانی یاد میشود. اگر چه این واژه در زبان عربی جمع واژهٔ طالب است ولی در زبان فارسی به صورت مفرد بهکار میرود و آن را به صورت طُلّاب؛ ساختاری دیگر برای جمع شکسته جمع میبندند. منبع : سایت ویکی پدیا

به مردان و زنانی که در حوزه علمیه به تحصیل میپردازند طلبه گفته میشود. ( البته طلبه واقعی صِرف تحصیل در حوزه نمی باشد ، که در تبیین آن در نوشته های آینده می آید )